ALL

' Το νερό είναι η πηγή των πάντων ' Θαλής ο Μιλήσιος Πριν από τετρακόσια χρόνια περίπου,ένας σοφός Δάσκαλος Ζεν,οSen no Rikyu,έφτιαξε έναν κήπο τσαγιού στο δραματικό σκηνικό μιας πλαγιάς πάνω από τον ωκεανό. Παρά την πανοραμική θέα,ο Δάσκαλος φύτεψε προσεκτικά ένα ψηλό τείχος από θάμνους και δέντρα γύρω από τον κήπο,αποκλείοντας έτσι τη θέα. Μπροστά στον φράκτη,τοποθέτησε μια κρήνη,καθώς το πλύσιμο των χεριών αποτελεί σημαντική εισαγωγή στο τελετουργικό του τσαγιού. Εφτιαξε μ

Ο σκηνικός ρόλος του ενδύματος-κοστουμιού στις θεατρικές παραστάσεις του Robert Wilson " από την Ασημίνα Δημητρο(υ)λοπούλου Στην ακολουθία των σημαντικών  δεκαετιών  60-70, οι παραστάσεις του Robert Wilson  έρχονται να βρουν τη θέση τους και να μας προτρέψουν να μιλάμε για αυτές, για την τεράστια αισθητική σημασία τους πάνω από τριάντα χρόνια. Μία αισθητική η οποία επηρεάζεται αφενός από συγκεκριμένα ρεύματα των πλαστικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής και αφετέρου κρύβεται πί

Ο Γιώργος Κανδύλης, συνεργάτης του Le Corbusier τα χρόνια από 1945 έως 1951, εργάστηκε μετέπειτα στη Γαλλία  με το δικό του γραφείο και στην πορεία  με  συνεργάτες τους Josic και Woods σε μελέτες μεγάλης κλίμακας, οικιστικών συγκροτημάτων  στέγασης μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων για τις οποίες εργάστηκε με πάθος και ευρηματικότητα, υπηρετώντας πάνω απ' όλα τον ίδιο τον Άνθρωπο.    Η μελέτη της τυπολογίας των κατοικιών που συνέθεταν τους οικισμούς που σε πάρα πολλές αναπτυσσόμενε

Γιά τον Κάντ η αισθητική κρίση δεν σχετίζεται με την εξήγηση και την κατανόηση του αντικειμένου, αλλά με τις υποκειμενικές προτιμήσεις μας. Αυτό που είναι ωραίο για κάποιον είναι εκείνο που γεννά μέσα του το συναίσθημα του ωραίου. Και εκείνο που χαρακτηρίζει ένα αντικείμενο ωραίο είναι η μορφή του (και όχι το περιεχόμενό του), η οποία γίνεται αντιληπτή χάρη στη διάνοια και τη φαντασία μας.Την αδιάρρηκτη σχέση της Αισθητικής (τέχνης) με την ­ καπιταλιστική ­ αγορά έχει επισημά

Το κεραμικό σταθεροποιημένο δάπεδο αποτελεί ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά υλικά των τελευταίων δεκαετιών, συνδυάζοντας την τεχνολογική καινοτομία με πρακτικές που έχουν τις ρίζες τους σε αρχαίες οικοδομικές παραδόσεις. Παρά το γεγονός ότι η σύγχρονη μορφή του υλικού αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της βιομηχανικής παραγωγής και της ανάγκης για βιώσιμες κατασκευαστικές λύσεις, η βασική του αρχή — η ενίσχυση της γης με φυσικά ή τεχνητά συνδετικά στοιχεία — είναι γνωστή εδ

Τα παραδοσιακά ζωγραφιστά μεσογειακά κεραμικά πλακίδια αποτελούν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και διαχρονικές μορφές διακόσμησης στον χώρο της αρχιτεκτονικής και της εσωτερικής διαρρύθμισης. Με ιστορία που εκτείνεται σε αιώνες και ρίζες που αγγίζουν διαφορετικούς πολιτισμούς της Μεσογείου, τα χειροποίητα αυτά έργα τέχνης συνεχίζουν να κοσμούν σπίτια, αυλές, δημόσια κτίρια και ναούς, προσφέροντας μοναδική αισθητική και πολιτιστική αξία. Ιστορική Αναδρομή Η τέχνη των κεραμικών

Η χρήση φυσικών υλικών στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την κατασκευή αποτελεί μια πρακτική με βαθιές ιστορικές ρίζες, η οποία τα τελευταία χρόνια γνωρίζει έντονη αναβίωση. Σε μια εποχή όπου η βιωσιμότητα, η περιβαλλοντική ευθύνη και η ποιότητα ζωής βρίσκονται στο επίκεντρο, τα φυσικά υλικά επανέρχονται ως βασικά εργαλεία για τη δημιουργία κτιρίων που σέβονται τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική δεν είναι μόνο μορφή και λειτουργία, αλλά και υλικότητα· και η επιλογή

Καταγραφή ιστορικών κτηρίων Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού (1924-1970) Ο Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού σε συνεργασία με τη MONUMENTA, προχωρά στην υλοποίηση του ερευνητικού προγράμματος «Καταγραφή ιστορικών κτηρίων Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού, της περιόδου 1924-1970», το οποίο αφορά και στις τρεις δημοτικές κοινότητες: Φιλοθέη, Ψυχικό και Νέο Ψυχικό. Ο Δήμος είναι ο πρώτος Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης που προβαίνει σε αυτή την καταγραφή, αναλαμβάνοντας θεσμικά την ευθύνη για τη συστηματική

‘ Γεννηθήκαμε από το φώς.   Νιώθουμε τις εποχές μέσα από το φώς.   Ο μοναδικός κόσμος που γνωρίζουμε είναι αυτός που βγήκε  από  το φώς...’      Louis Kahn Η ποιητική του φωτός Το φώς είναι ουσιώδες συστατικό της Αρχιτεκτονικής, όπως άλλωστε και της ίδιας της ζωής. Και όπως η ζωή έχει διακυμάνσεις και διαφορετικές συχνότητες στις ποιότητές της, έτσι και η Αρχιτεκτονική, στον αγώνα της για την ανόρθωση του υλικού, για την μετουσίωση σε ύλη της ίδιας της υπαρξιακής αναζήτησης,

" 'Oπως το κάθε δέντρο, όπως το κάθε φυτό, έτσι και η αρχιτεκτονική πρέπει να έχει ρίζες, για να "φυτρώνει" απάνω στο έδαφος και για να "μεγαλώνει" και για να "ανθίζει"...Κι όταν τη δύναμή τους την έχουνε οι ρίζες απο το χώμα, πού αυτό τις τρέφει,...- κι όταν ο κάθε τόπος έχει το δικό του χώμα...το δικό του φώς, το δικό του ήλιο, τη δική του ζεστασιά, τη δική του υγρασία,- και τη δική του μορφή, τη δική του όψη, το δικό του πρόσωπο, τη δική του ματιά, τη δική του γλώσσα...Η α

Η αρχιτεκτονική του Λούις Καν περιγράφεται συχνά με δομικό λεξιλόγιο,—δομή, γεωμετρία, υλικά—αλλά όταν συναντά κανείς το έργο του από κοντά, συνειδητοποιεί ότι κάτω από το σκυρόδεμα, το τούβλο και την πέτρα κρύβεται μια ποιητική ουσία που μεταμορφώνει τα κτίρια σε στοχασμούς πάνω στο φως, τη σιωπή και την ανθρώπινη παρουσία. Ο Καν δεν σχεδίαζε απλώς χώρους· τους συνέθετε, σαν κάθε τοίχος και κάθε κενό να ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου υπαρξιακού νοήματος. Σιωπή και Φως Ο Καν μι